Jak przygotować maluszka do zostania przedszkolakiem – kilka słów o adaptacji

Jak przygotować dziecko do przedszkola?

Stwarzaj okazję, żeby dziecko poznawało nowe miejsca, miało możliwość kontaktu z rówieśnikami, a czasami pozostawało pod opieką innych osób niż mama i tata. 

Rozwijaj u maluszka umiejętność samoobsługi i trenuj samodzielność. Naucz dziecko wyrażania swoich potrzeb oraz wykonywania samodzielnie podstawowych czynności takich jak korzystania z toalety, zdejmowania i zakładania butów, ubierania się i spożywanie posiłków. 

Naucz maluszka wstawać rano o określonej porze. Dzięki temu spokojnie i bez pośpiechu przygotujecie się do wyjścia z domu. 

Baw się z dzieckiem w „przedszkole”. Opowiadaj pozytywnie o tym jak będzie wyglądał dzień w przedszkolu.

Wyjaśnij maluszkowi dlaczego będzie chodził do przedszkola.

Zapoznaj dziecko z przedszkolem, nauczycielami oraz rówieśnikami przez uczestnictwo w zajęciach adaptacyjnych MiniCiuchcia.

Pamiętaj, że Twój spokój, cierpliwość, pewność przy podejmowaniu decyzji o zapisie dziecka do przedszkola w znacznym stopniu pomoże w procesie adaptacji maluszka.

 

Jak pomóc dziecku w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu?

Weź udział w specjalnych „Spotkaniach o adaptacji” z psychologiem, dyrektorem i wychowawcą, na których omówione szczegółowo zostaną pierwsze dni dziecka w przedszkolu oraz zasady obecności rodzica na terenie placówki.

Wdrażaj dziecko do samodzielności – zarówno w sferze samoobsługi (mycie się, ubieranie, jedzenie), jak i kontaktów społecznych, czyli komunikacji z otoczeniem.

Skorzystaj z wcześniejszego rozpoczęcia edukacji przedszkolnej. W naszym przedszkolu,  już w sierpniu umożliwiamy rozpoczęcie edukacji przedszkolnej dzieciom w grupach 2,5- i 3-latków. W małych grupach, w mniejszym wymiarze godzin, przy obecności rodzica dziecko może łagodnie rozpocząć adaptację.

Ustal się z wychowawcą o której godzinie po raz pierwszy przyprowadzisz dziecko do przedszkola. Ustal czy będziesz uczestniczył w adaptacji dziecka na terenie przedszkola.

Ustal godzinę pobudki, mycia, ubierania, śniadania i dojazdu do przedszkola. Poranki w domu powinny być dobrze zaplanowane i zorganizowane, żeby uniknąć pośpiechu i niepotrzebnego stresu.

Ustal z dzieckiem, kiedy odbierzesz je z przedszkola. Pamiętaj, że 3-latek nie rozumie jeszcze pojęcia czasu – lepiej więc umówić się na „po obiedzie” czy „po podwieczorku”, niż na konkretną godzinę. Zawsze dotrzymuj danego słowa i nigdy się nie spóźniaj.

Czule i sprawnie pożegnaj dziecko w szatni. Dziecko nie jest w stanie samodzielnie podjąć decyzji o rozstaniu – oczekuje jej od ciebie. Dobrze sprawdza się ustalenie i konsekwentne przestrzeganie codziennego rytuału (np. dwa całusy, przytulenie i dziecko wchodzi do sali).

Pamiętaj, że dziecko ma prawo płakać. To naturalna reakcja na trudną i niezrozumiałą sytuację. Postaraj się „uodpornić” na łzy dziecka. Jeżeli chcesz pomóc, nie mów zbyt wiele, nie uspokajaj za bardzo, nie uciszaj na siłę. Nie lekceważ jednak jego potrzeb ani nie krytykuj, raczej posadź sobie maluszka na kolanach i mocno przytul. Często słowa bywają niepotrzebne, a samo przytulenie wystarczy, by dać dziecku wsparcie.

Mimo chwilowych łez przy porannym rozstaniu pomóż dziecku zostać w przedszkolu. Podaj dziecko na ręce wychowawcy. Pożegnaj się i potwierdź, że przyjdziesz po dziecko o ustalonej porze.

Po pożegnaniu zdecydowanie opuść przedszkole. Nie pojawiaj się w oknie czy uchylonych drzwiach – dziecko powinno mieć pewność, że nastąpiło pożegnanie.

Jeśli zgodnie z ustaleniami z wychowawcą przebywasz z dzieckiem w sali, przyjmij bierną postawę (np. zajmij się czytaniem ciekawej książki). Nie baw się z dzieckiem, nie reaguj na jego aktywność. W razie potrzeby skieruj dziecko do nauczycielki. Zawsze informuj dziecko o zamiarze wyjścia z sali lub przedszkola.

Rozmawiaj pozytywnie o przedszkolu – jeżeli zapewniasz dziecko, że da sobie radę, pokaż, że wierzysz w to, co mówisz. Twoje komunikaty muszą być jednoznaczne, dzieci bardzo wyraźnie odczytują nasze emocje, nawet te, których nie werbalizujemy.

Często zapewniaj dziecko o swoich uczuciach. Chwal je za dzielność i umiejętność radzenia sobie w nowej sytuacji. Gdy będzie płakało, wyjaśnij, że na początku nawet dorośli czasem się denerwują i mają kiepskie samopoczucie.

Po wyjściu z przedszkola pobaw się z dzieckiem, zaśpiewaj mu ulubioną piosenkę, opowiedz o swoich wspomnieniach z przedszkola itp.

Zaufaj wychowawczyni Twojego dziecka – nauczycielowi bardzo zależy, by maluch był w przedszkolu szczęśliwy. Przekaż mu ważne informacje o dziecku, systematycznie pytaj, czy dobrze się bawiło, jak wyglądają jego kontakty z rówieśnikami, czy umie współpracować w grupie, czy wykonuje polecenia, czy zdarzają się trudności. Tylko wspólny front działań może przynieść oczekiwane efekty.

Każde dziecko jest niepowtarzalne, każde ma własną drogę rozwoju, każde przechodzi proces adaptacji w specyficzny dla siebie sposób. Ale to od nas, dorosłych, w ogromnej mierze zależy, jak ten proces będzie przebiegał i jak długo będzie trwał.

Powodzenia! 🙂

Zapraszamy na bloga Ciuchci Puch Puch i przeczytania artykułu „W przedszkolu fajnie jest, czyli adaptacja bez łez!”.

Zobacz pozostałe aktualności »

Zadzwoń: 22 490 24 24